Μια διεύθυνση έχει μια εικόνα για το πώς στέκεται ο οργανισμός. Αυτή η εικόνα προέρχεται από κάπου: από συζητήσεις, από αναφορές, από ένα αίσθημα που έχει διαμορφωθεί μέσα από χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι ότι αυτή η εικόνα είναι εσφαλμένη. Το πρόβλημα είναι ότι έχει διαμορφωθεί εσωτερικά, ενώ η ερώτηση που έχει σημασία απαντάται εξωτερικά.
Οι stakeholders — εποπτικές αρχές, κάτοικοι της περιοχής, δημοσιογράφοι, εργαζόμενοι, ΜΚΟ — διαμορφώνουν τη δική τους εικόνα, ανεξάρτητα από αυτό που πιστεύει ότι γνωρίζει η διεύθυνση. Αυτές οι δύο εικόνες μπορούν να επικαλύπτονται. Μπορούν επίσης να αποκλίνουν, χωρίς κανείς εντός του οργανισμού να το αντιληφθεί, μέχρι τη στιγμή που η διαφορά εμφανίζεται σε μια δυσμενή στιγμή.
Δεν χρειάζονται μυστηριώδεις δυνάμεις για να εξηγηθεί γιατί η εσωτερική και η εξωτερική εικόνα αποκλίνουν. Μια διεύθυνση ακούει κυρίως ανθρώπους που έχουν πρόσβαση, έχουν χρόνο, και έχουν το θάρρος να πουν κάτι. Όποιος βρίσκεται εκτός αυτού του κύκλου, παραμένει αόρατος στην εσωτερική εικόνα, ακόμη και όταν η άποψή του είναι σχετική με τη φήμη ή την κοινωνική αποδοχή του οργανισμού.
Επιπλέον, μια εξωτερική εικόνα μεταβάλλεται ταχύτερα απ' όσο αναπροσαρμόζεται μια εσωτερική εικόνα. Μια δήλωση, ένα περιστατικό, μια μη τηρηθείσα δέσμευση: μπορεί να αλλάξει αμέσως τη γνώμη ενός stakeholder, ενώ αυτό το σήμα φτάνει στη διεύθυνση μόνο μέσω μιας παράκαμψης — ή καθόλου.
Η Trust Baseline τοποθετεί μια εσωτερική έρευνα δίπλα σε μια εξωτερική έρευνα stakeholder. Όχι για να διαπιστωθεί ποιος έχει δίκιο, αλλά για να γίνει ορατή η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο εικόνων. Αυτή η διαφορά είναι το πρώτο αποτέλεσμα: όχι μια κρίση για τον οργανισμό, αλλά μια μέτρηση της απόστασης μεταξύ αυτοεικόνας και εξωτερικής εικόνας.
Σε αυτό το πλαίσιο εφαρμόζουμε ένα όριο που είναι καθοριστικό για τη χρησιμότητα του εργαλείου: δεν διατυπώνουμε κρίση για το τι πιστεύουν οι stakeholders. Μετράμε τη διαφορά μεταξύ αυτού που πιστεύει η διοίκηση και αυτού που λέγεται. Δεν γνωρίζουμε τι πραγματικά πιστεύει ένας stakeholder προτού το πει ο ίδιος. Όποιος θέλει να κατανοήσει πώς μπορεί να διαμορφωθεί αυτή η έρευνα χωρίς καθοδήγηση, διαβάζει πώς μετράτε την εμπιστοσύνη χωρίς να τη ζητάτε από όσους ήδη είναι θετικοί.
Μια επένδυση που δεν πραγματοποιείται, κοστίζει εμπιστοσύνη. Αλλά μια μικρή δέσμευση που δεν τηρείται, κοστίζει συνήθως περισσότερο. Οι stakeholders σπάνια θυμούνται το μέγεθος μιας δεδομένης υπόσχεσης· θυμούνται αν αυτή η υπόσχεση εκπληρώθηκε. Ένας οργανισμός που διατυπώνει μια μεγάλη φιλοδοξία αλλά αφήνει ανεκπλήρωτη μια μικρή, συγκεκριμένη δέσμευση, χάνει αξιοπιστία με τρόπο που δεν είναι ανάλογος με το μέγεθος αυτής της υπόσχεσης.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, εκτός από τη μέτρηση της διαφοράς, υπάρχει και ένας commitment-tracker. Δεσμεύσεις που δίνονται — μεγάλες ή μικρές — καταγράφονται και παρακολουθούνται. Όχι για να γίνουν λογαριασμοί, αλλά για να αποφευχθεί το να χτίσει ένας οργανισμός, χωρίς να το γνωρίζει, ένα μοτίβο υποσχέσεων που δεν τηρούνται.
Μια μεμονωμένη απόκλιση μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής εικόνας λέει περιορισμένα πράγματα. Ένα μοτίβο λέει περισσότερα. Όταν διάφορα τμήματα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, ή όταν πολλές ομάδες stakeholders, χωρίς σχέση μεταξύ τους, δίνουν το ίδιο σήμα, αλλάζει η φύση του αποτελέσματος. Περισσότερα σχετικά με αυτό διαβάζετε στο τι σημαίνει όταν τέσσερα τμήματα μιλούν με το ίδιο μέρος.
Η Trust Baseline λειτουργεί επομένως με έναν ρυθμό σημάτων: όχι μια στιγμιαία εικόνα, αλλά μια επαναλαμβανόμενη μέτρηση που δείχνει αν μια διαφορά είναι περιστασιακή ή επαναλαμβανόμενη. Αυτή η διάκριση είναι πιο πολύτιμη από μια εφάπαξ βαθμολογία, καθώς δείχνει αν ένας οργανισμός έχει ένα πρόβλημα που εξαφανίζεται από μόνο του, ή ένα τυφλό σημείο που συνεχίζει να υπάρχει μέχρι να αναγνωριστεί. Πώς εκδηλώνεται αυτό το τυφλό σημείο, περιγράφεται στο πώς αναγνωρίζετε ένα τυφλό σημείο.
Η Trust Baseline δεν διατυπώνει διάγνωση που υπερβαίνει αυτό που μετρήθηκε. Δεν δίνεται εξατομικευμένη συμβουλή, δεν γίνεται σύσταση, και δεν διασφαλίζεται κανένα αποτέλεσμα. Το εργαλείο παρέχει δομή και ερωτήσεις, όχι μια κρίση για το τι θα έπρεπε να κάνει ο οργανισμός με ένα αποτέλεσμα που τον δυσαρεστεί. Για όποιον προετοιμάζεται γι' αυτό, υπάρχει το τι κάνετε με ένα αποτέλεσμα που δεν σας αρέσει. Μια ευρύτερη επεξήγηση της μεθοδολογίας βρίσκεται στο γιατί η εικόνα σας διαφέρει από αυτή των stakeholders σας και τι ακολουθεί.
Η Trust Baseline βρίσκεται υπό κατασκευή. Δεν υπάρχει ακόμη υπηρεσία που να μπορεί να παραδοθεί σήμερα, και προτιμούμε να το γράφουμε έτσι παρά να προσφέρουμε κάτι που δεν υπάρχει ακόμη. Όποιος θέλει να παρακολουθήσει την ανάπτυξη ή να αποκτήσει πρώτος πρόσβαση μόλις το εργαλείο είναι έτοιμο, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής.
Η διαφορά μεταξύ αυτού που σκέφτεται μια διεύθυνση και αυτού που πραγματικά συμβαίνει, δεν εμφανίζεται μόνο στο επίπεδο της εμπιστοσύνης και της φήμης. Το ίδιο χάσμα — μεταξύ υπόθεσης και πραγματικότητας — παρουσιάζεται επίσης στην καθημερινή εκτέλεση της εργασίας. Όποιος θέλει να γνωρίζει πόσο από το πραγματικό πλαίσιο καθηκόντων εντός ενός οργανισμού είναι κατάλληλο για ανάληψη από AI, και δεν θέλει να βασιστεί μόνο σε μια εντύπωση γι' αυτό, βρίσκει στη werkscan του FTE TO AI έναν υπολογισμό αυτού του ποσοστού με βάση τα καθήκοντα.
Vraag maar. Het interessantste antwoord komt meestal van wie u nog niet heeft gesproken.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.