Dostawcy trafiają na agendę zwykle dopiero wtedy, gdy coś idzie źle: awaria, wzrost cen, przesunięcie geopolityczne, które obnaża łańcuch, którego nikt nie miał na papierze. Do tego dnia rozmawia się z dostawcami przede wszystkim o cenie, terminie dostawy i jakości. To nie jest rozmowa, o którą chodzi w tym produkcie.
Jako CEO, CSO lub osoba odpowiedzialna za corporate affairs mają Państwo inny interes w relacjach z dostawcami niż dział zakupów. Chcą Państwo wiedzieć, jak bardzo Państwa organizacja jest faktycznie zależna od niewielkiej liczby podmiotów, czy same te podmioty wiedzą, jak duża jest ta zależność, i czy w razie problemu zadzwonią najpierw do Państwa czy najpierw do prasy. Chcą Państwo wiedzieć, czy ich obraz relacji odpowiada Państwa obrazowi. Często nie odpowiada. Dostawca, który czuje się traktowany jako wymienny, zachowuje się inaczej w sytuacji kryzysowej niż dostawca, który czuje się traktowany jako partner.
Oprócz tego chcą Państwo wiedzieć, co dostawcy naprawdę myślą o zobowiązaniach, które podejmuje Państwa organizacja: dotyczących terminów płatności, wymogów dotyczących zrównoważonego rozwoju, wspólnej innowacji. Zobowiązania, które dobrze brzmią na zewnątrz, ale wewnętrznie nie są realizowane, pozostawiają po sobie ślad. Dostawcy pamiętają ten ślad lepiej niż działy, które złożyły to zobowiązanie.
Większość organizacji pyta dostawców o zadowolenie ze współpracy. To generuje odpowiedzi społecznie pożądane, zwłaszcza od podmiotów zależnych od kontraktu. Pytanie, które daje więcej, jest inne: co zrobiłby dostawca, jeśli musiałby dziś wybrać między Państwem a konkurentem, i dlaczego. To pytanie o zaufanie, nie o zadowolenie, a te dwie rzeczy nie idą w parze.
Zwraca też uwagę to, że wewnętrzny obraz relacji z dostawcą jest niemal zawsze bardziej pozytywny niż obraz, jaki ma sam dostawca. Dział zakupów raportuje dobrą współpracę, podczas gdy dostawca wewnętrznie już szuka sposobów na rozproszenie ryzyka poprzez poszukiwanie kolejnych klientów. Ta różnica nie powstaje, ponieważ ktoś kłamie. Powstaje, ponieważ nikt jej nie mierzy.
Trust Baseline jest zbudowany na tej różnicy. Istnieje wewnętrzna ankieta, na przykład wśród działu zakupów, operacji i zarządu, dotycząca tego, jak oceniają relację z ważnymi dostawcami. Istnieje zewnętrzna ankieta wśród samych dostawców. Wynikiem nie jest ocena, kto ma rację, lecz różnica między tymi dwoma obrazami. Z tą różnicą można coś zrobić.
Oprócz tego commitment-tracker rejestruje, jakie zobowiązania zostały złożone dostawcom i czy zostały spełnione. To jest istotniejsze, niż się wydaje: niespełnienie małego zobowiązania, jak termin płatności, który jest systematycznie przekraczany, kosztuje więcej zaufania niż niedokonanie dużej inwestycji, która nigdy nie została obiecana. Dostawcy rozliczają konsekwencję ostrzej niż skalę.
Rytm sygnałów sprawia, że nie jest to jednorazowy pomiar. Relacja z dostawcą zmienia się, często stopniowo, a jednorazowy pomiar tego nie wychwytuje.
Ta strona, i produkt, do którego się odnosi, nie wypowiada się na temat tego, co myśli konkretny dostawca. Mierzymy różnicę między tym, co Państwa organizacja uważa za obraz relacji, a tym, co jest mówione; nie wiemy, co myśli dostawca, dopóki sam tego nie powie. To jest świadoma granica. Narzędzie, które twierdzi, że wie, co myśli dostawca, bez zadania mu pytania, niczego nie mierzy, tylko coś sobie wymyśla.
Dostawcy rzadko funkcjonują w oderwaniu od innych. Kto jest zależny od ograniczonej liczby dostawców w regulowanym sektorze, ma też do czynienia z pytaniami, które pojawiają się w kontekście tego, co chcą Państwo wiedzieć od organów nadzoru, a kto wymaga od dostawców przestrzegania wymogów dotyczących zrównoważonego rozwoju, musi wykazać podobną konsekwencję w kierunku tego, co chcą Państwo wiedzieć od organizacji branżowych. Również finansujący przyglądają się solidności Państwa łańcucha dostaw, co łączy się z tym, co chcą Państwo wiedzieć od finansujących. Kto chce zrozumieć, jak precyzyjnie zbudowane jest to podejście, może przeczytać czym jest Trust Baseline.
Trust Baseline jest w budowie. Obecnie nie ma dashboardu, do którego można się zalogować, ani raportu, który można zamówić. Co jest już dostępne: jasny obraz metody oraz lista oczekujących dla organizacji, które chcą współtworzyć pierwszą wersję lub jako pierwsze przeprowadzić pomiar. Osoby, które się zapiszą, nie otrzymują obietnicy dotyczącej terminu dostawy, ale otrzymują pierwszeństwo, gdy będzie coś do przetestowania.
Mapowanie relacji z dostawcami, zobowiązań i sygnałów to samo w sobie praca: opracowywanie ankiet, zbieranie odpowiedzi, analizowanie różnic, aktualizowanie trackera. Część tych kroków jest powtarzalna i łatwa do opisania, co czyni je odpowiednimi do automatyzacji. [Skan pracy FTE TO AI](https://fte-to-ai.com) oblicza dla każdego zadania, jaką część tej pracy może przejąć AI, tak aby czas Państwa zespołu został zachowany na samą rozmowę, a nie na zbieranie danych, które tę rozmowę zasilają.
Vraag maar. Het interessantste antwoord komt meestal van wie u nog niet heeft gesproken.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.