Στην αρχική σελίδα περιγράφεται το πρόβλημα: η διοίκηση μιλά κυρίως με όσους έχουν ήδη θετική στάση, και αυτό το συναίσθημα εκλαμβάνεται ως εμπιστοσύνη. Αυτή η σελίδα δείχνει πώς το εργαλείο κάνει αυτή τη διαφορά ορατή, σε τέσσερα βήματα, και τι παραμένει απαραίτητο στη συνέχεια για να διατηρηθεί η εικόνα επίκαιρη.
Ο αναγνώστης παραδίδει έναν κατάλογο σχετικών stakeholders: ονόματα, οργανισμούς, και ποιο τμήμα ή ποιο πρόσωπο διατηρεί εσωτερικά την επαφή. Αυτό μπορεί να γίνει μονομιάς, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό: η εισαγωγή μπορεί να μοιραστεί σε περισσότερα άτομα, για παράδειγμα ανά τμήμα, ώστε κανείς να μη χρειάζεται να συντάξει μόνος του τον πλήρη κατάλογο. Αυτό είναι άμεσα σχετικό, καθώς τέσσερα τμήματα που επικοινωνούν χωρίς συντονισμό με τον ίδιο φορέα, τοποθετούνται εδώ για πρώτη φορά το ένα δίπλα στο άλλο.
Τι συμβαίνει: το εργαλείο τακτοποιεί την εισαγωγή, εντοπίζει επικαλύψεις μεταξύ τμημάτων, και προετοιμάζει τον κατάλογο ως βάση για τη διαβούλευση. Δεν απαιτείται συγκεκριμένος αριθμός stakeholders για να ξεκινήσει η διαδικασία· ο πίνακας στο επόμενο βήμα γίνεται πληρέστερος όσο πληρέστερος είναι ο κατάλογος.
Ο χρόνος καταναλώνεται κυρίως στη εσωτερική συλλογή των σωστών στοιχείων επικοινωνίας και στον συντονισμό μεταξύ τμημάτων σχετικά με ποιος διατηρεί ήδη ποια σχέση. Ποιος εμπλέκεται: τα άτομα που έχουν καθημερινή επαφή με τους εν λόγω stakeholders, όχι απαραίτητα ένας κεντρικός υπεύθυνος.
Η διοίκηση ερωτάται εσωτερικά σύμφωνα με μια σταθερή μορφή: πώς εκτιμάται η εμπιστοσύνη κάθε stakeholder, και σε τι βασίζεται αυτή η εκτίμηση. Οι ίδιοι stakeholders λαμβάνουν στη συνέχεια μια εξωτερική διαβούλευση, με παρόμοια αλλά προσαρμοσμένη σε αυτούς μορφή συνέντευξης. Και οι δύο διαβουλεύσεις είναι δομημένες γραπτώς, όχι ανοιχτή συζήτηση που πρέπει να ερμηνευθεί εκ των υστέρων.
Τι συμβαίνει: οι απαντήσεις επεξεργάζονται με τον ίδιο τρόπο, ώστε η εσωτερική εικόνα και η εξωτερική εικόνα να τοποθετούνται η μία δίπλα στην άλλη με βάση ταυτόσημες κατηγορίες. Αυτό κάνει το αποτέλεσμα εξηγήσιμο: κάθε διαφορά μπορεί να αναχθεί σε μια συγκεκριμένη απάντηση, όχι σε μια διαίσθηση για το πώς νιώθει μια συζήτηση.
Ο χρόνος ολοκλήρωσης εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία απαντούν οι stakeholders στην εξωτερική διαβούλευση, κάτι στο οποίο το εργαλείο δεν έχει επίδραση. Ποιος εμπλέκεται: η διοίκηση για το εσωτερικό μέρος, οι ίδιοι οι stakeholders για το εξωτερικό μέρος. Συζητήσεις με φορείς εκτός του υπάρχοντος κύκλου δεν διεξάγονται μέσω αυτής της διαδρομής· γι' αυτό προορίζεται η διαδρομή 2.
Μόλις παραληφθούν και οι δύο διαβουλεύσεις, το εργαλείο τοποθετεί την εσωτερική και την εξωτερική εικόνα η μία απέναντι στην άλλη στην αναφορά baseline. Η αναφορά δείχνει, ανά stakeholder, πού η εκτίμηση της διοίκησης συμφωνεί με όσα δηλώνει ο ίδιος ο stakeholder, και πού διαφέρει. Η αναφορά διατίθεται ψηφιακά, με τις υποκείμενες απαντήσεις ανά κατηγορία ορατές, ώστε ένα συμπέρασμα να μπορεί πάντα να ανατρέχει στα δεδομένα προέλευσης και να μη μένει ως μεμονωμένος αριθμός από μόνο του.
Το εργαλείο δεν εκφέρει κρίση για το τι σημαίνει μια απόκλιση για τον οργανισμό· αυτό παραμένει στον αναγνώστη. Πώς οι stakeholders λαμβάνονται στη συνέχεια υπόψη στην ευρύτερη ανάλυση ουσιαστικότητας, περιγράφεται στην ενότητα Αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του πώς αυτή η διαβούλευση συνδέεται με την ανάλυση διπλής ουσιαστικότητας.
Ποιος εμπλέκεται: κανείς επιπλέον, η αναφορά συντίθεται αυτόματα από τα δεδομένα του βήματος 1 και 2. Ο χρόνος που απαιτείται περιορίζεται στον χρόνο επεξεργασίας μόλις παραληφθούν όλες οι απαντήσεις.
Οι stakeholders από το βήμα 1 συνδέονται με έναν πίνακα επίδρασης × επίπτωσης, με έναν υπεύθυνο ανά σχέση που φέρει την ευθύνη για την επαφή. Δεσμεύσεις που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια συζητήσεων καταγράφονται σε ένα commitment-tracker με χρονόμετρο, ώστε μια δέσμευση να μην επανέρχεται μήνες αργότερα ως μομφή επειδή κανείς δεν θυμάται πλέον τι ακριβώς υποσχέθηκε. Επιπλέον, ενεργοποιείται ένας ρυθμός σημάτων: μια σταθερή συχνότητα με την οποία αποκλίσεις και δεσμεύσεις οδηγούνται προς το τραπέζι της διοίκησης, αντί να εντοπίζονται μόνο όταν κλιμακωθούν.
Έναν χρόνο αργότερα ακολουθεί μια επαναμέτρηση: η ίδια εσωτερική και εξωτερική διαβούλευση, τοποθετημένη εκ νέου η μία δίπλα στην άλλη. Αυτό δεν αποδίδει καμία εγγύηση για βελτιωμένη εμπιστοσύνη, αλλά μια συγκρίσιμη εικόνα: έχει μειωθεί η διαφορά μεταξύ της εσωτερικής και της εξωτερικής εικόνας, έχουν τηρηθεί οι δεσμεύσεις, είναι ακόμη επίκαιρος ο πίνακας. Τι θα γίνει με αυτό το αποτέλεσμα, εξαρτάται από τον ίδιο τον οργανισμό.
Ποιος εμπλέκεται: οι ίδιοι υπεύθυνοι όπως στον πίνακα, συμπληρωμένοι από όποιον φέρει την ευθύνη για τον ρυθμό σημάτων προς τη διοίκηση.
Δεν υπάρχουν υλοποιημένα προγράμματα engagement στα οποία να μπορεί κανείς να παραπέμψει: το εργαλείο δομεί τη διαβούλευση, δεν αποδεικνύει ιστορικό επιτεύγματος. Συζητήσεις εκτός του σταθερού κύκλου stakeholders δεν διεξάγονται μέσω της διαδρομής αυτοεξυπηρέτησης, αλλά μέσω της διαδρομής 2, όπου ένας συνεργάτης διεξάγει τις εξωτερικές συζητήσεις έχοντας το ερωτηματολόγιο ως σεναριακό οδηγό. Όποιος προτιμά να αναθέσει εξωτερικά ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένης της baseline ως αρχικής μέτρησης, θα το βρει στη διαδρομή 3. Περισσότερα για την υποκείμενη προσέγγιση περιγράφονται στην ενότητα Τι είναι, και το ιστορικό υπόβαθρο σχετικά με την ουσιαστικότητα και την ανάλυση stakeholders βρίσκεται στη βάση γνώσεων.
Το κουμπί για την εκκίνηση βρίσκεται προς το παρόν σε λειτουργία λίστας αναμονής· το εργαλείο δεν έχει ακόμη κατασκευαστεί και αυτή η σελίδα περιγράφει τη λειτουργία όπως έχει προβλεφθεί.
Τι σημαίνει αυτό για τον οργανισμό σε καθήκοντα, ώρες και συστήματα, γίνεται συγκεκριμένο μόνο όταν τοποθετηθεί δίπλα στις υπάρχουσες εργασιακές διαδικασίες. Αυτή τη μετάφραση σε πράξη την πραγματοποιεί ο werkscan της FTE TO AI (ftetoai.com).
Vraag maar. Het interessantste antwoord komt meestal van wie u nog niet heeft gesproken.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.